Nog een klein beetje beduusd zit ik aan mijn kopje thee, het is koud en mijn buik rommelt aan alle kanten. Met mijn gedachtes wandel ik door de zee, voel ik het water tussen mijn tenen door sijpelen. Voel ik de schelpen onder mijn voeten en de wind in de haren.

In mijn gedachtes schijnt de zon hoog aan de hemel, is het warm en licht. Maar dat is niet zo, het is donker en koud. De wind waait wel maar deze keer hard en stormachtig. De buik rommelt niet van ontspanning of van een klein mensje dat groeit. Nee die rommelt van verontwaardiging, geen boosheid of verdriet. Nee simpel verontwaardiging.

Terwijl ik een normale werkweek tegemoet ging zonder al te veel gekkigheid. Helaas drie keer had aangegeven dat ik even iets niet kon werd ik boven geroepen. Terwijl ze een prachtig verhaal hielden kwam het er gewoon op neer dat ik per direct niet meer hoefde te komen. Ik mocht direct naar huis en zou een deze dagen mijn spullen moeten inleveren. Wel vijf keer werd er benadrukt dat het niks met mijn zwangerschap te maken had, maar bij de derde keer begon ik langzaam wat te twijfelen. Waarom zou je het immers anders zo stellig benadrukken.

Terwijl ze zeiden dat ik direct naar huis kon liep ik een rondje door het bedrijf. Langs de lieve collega’s en kreeg ik vele verbaasde gezichten en stamelende collega’s. Terwijl je zulke reacties krijgt weet je dat het niet aan jezelf ligt, aan je persoonlijkheid of je harde werken. Het is raar dat ik de vrijdag alle spullen zal inleveren en daarna weer het traject in ga van werk zoekende. Het zal lastig worden nu ik 13 weken zwanger ben, maar even ga ik met mijn gedachtes terug. Terug naar de zee, naar het water en de wind.

Aankomende week ga ik rustig maar eens mijn moestuin onkruid vrij maken en winter klaar. Daarna, daarna gaan we weer vol goede moed werk zoeken. Dat de minister zei dat de nieuwe methode beter was, je sneller een contract geeft. Ik bewijs het maar weer dat dit niet zo is.

Voel je ook de wind van de zee, de zon op je huid en het water tussen je tenen.
Hmmm wat een heerlijkheid hé even weg dromen terug naar de zomer.