Terwijl ik de winkel binnen loop om even de laatste gewenste babykleding te halen valt me opeens iets op. Opeens staat iets me tegen, word ik eigenlijk een klein beetje boos of misschien meer verontwaardigd. Het is de maatschappij waarin wij leven, de verplichte scheiding tussen meisje en jongen. Het of heel kleurrijk, roze, schattig… of stoer, donker en strak.

Wij leven in een samenleving waar de scheiding tussen jonge en meisje duidelijk moet zijn, ik heb er in mijn leven vaak genoeg last van gehad. Vroeger kreeg ik al snel de opmerking dat ik wel lesbisch zou zijn, want ik klom in bomen. Speelde met LEGO en make-up en kleding maakte mij niks uit. Maar ik had ook poppen, jurkjes en een winkeltje die Opa had gemaakt.

Toen ik vroeg aan vrienden, familie en jullie lezers wat ons kindje voor geslacht zou krijgen heb ik een keer een leuke opmerking gehad. Ik was geen meisjes moeder, dit klopt volledig als je kijkt naar het hokje waar een vrouw/meisje in moet vallen. We moeten mode bewust zijn, elke dag make-up, sieraden of andere toestanden gebruiken. Nee dat ben ik niet en ik ben er heel erg blij mee. Ik ben super tevreden met de manier waarop ik ben, misschien niet helemaal zoals de meeste mensen verwachten. Maar hey, we moeten enkel ons zelf zijn toch.

Zo vond ik al die baby kleding lastig, ik was opzoek naar een balans van meisjes kleding en toch stoer. Ik krijg vaak de opmerking dat de kleding niet kleurrijk genoeg zou zijn, saai en soms zelfs jongensachtig. Maar moeten wij een klein meisje meteen al in het hokje stoppen? Of laten wij het meisje haar zelf vinden en lekker met blokken, autootjes, poppen en ander speelgoed spelen. 

Ik zei laatst ook eens iets tegen vriendlief over de opvoeding, over regels. Hij was zo stellig in dat wij onze meid vrij zouden opvoeden en wanneer zij misbruik zou maken van de vrije opvoeding dan pas strenger zouden worden. Opeens snap ik hem terwijl ik door de winkel heen loop, we moeten al aan zo viel verwachtingen voldoen. Moeten wij dan als ouders ook meteen in hokjes gaan denken? Of moeten wij haar gewoon lekker kind laten zijn en eens niet denken in jongen of meisje. In schattig of stoer, kleurrijk of juist niet. 
Nu mag ik nog bedenken of het meisje erg meisjesachtig uit zou zien met clipjes, roze jurkjes en meisjes speelgoed. Of juist gewoon basic, simpel en meer in het midden. Ik kies voor het laatste, wat andere mensen vinden maakt me eigenlijk helemaal niet uit. We zullen zien hoe de kleine meid zelf er uit wil zien, of zij haar roze moment gaat krijgen. Ik vind het allemaal goed, zolang ze maar doet wat zij wil, zoals ik nu zelf ook doe!
Nee geen meisje meisje straks hier in huis… 
Haar kleding kast blijft lekker zoals ik het wil, tot zij zelf haar mening krijgt. 
Wat vind jij van het verplichte hokjes denken?