Terwijl het buiten regent, de waterkoker op de achtergrond zijn werk doet zit ik hoestend achter de computer. Het is al weer de zoveelste dag van de verkoudheid, van het ziek zijn. Maar het is pas de tweede dag na mijn prikkelbare darm aanval… Het was heel lang geleden dat ik zo’n nacht heb gehad, het vergt veel van je lichaam. Misschien denk je nu, wat is dat? Nou bij mij is het het volgende…
Terwijl ik rustig op de bank zit word ik misselijk, de misselijkheid zorgt er voor dat het gevoel van moeten overgeven om de hoek komt kijken. Terwijl ik maar rustig in bed stil ga liggen krijg het het warm, langzaam voel ik mijn lichaam beginnen te trillen van de kou. De buikpijn word heftiger en het zweet druipt letterlijk langs mijn lichaam. Maar het liefst lig ik zonder kleding omdat ik voor mijn gevoel in brand sta, de krampen worden zo erg dat ik netjes naar de toilet ga. Na heel veel pijn, misselijkheid, trillen, warmte en kou komt alles er uit wat er op dit moment in mijn lichaam bevind. 
Na twee a drie uur heel ziek zijn is alles opeens over, opeens komt de rust terug en ben ik uitgeput. Het is een vermoeiend fenomeen, hiernaast heb ik ook de standaard opgezette klieren, verkoudheid, keelpijn en soms wat lichte verhoging. Dit laatste komt de afgelopen drie weken al met enkele dagen. Dan denk je dat het over is en voor je het weet is het de volgende dag weer volledig terug. 
Maar vandaag is het anders, mijn lichaam is uitgeput. Mijn darmen zijn moe en de kleine meid is het gehoest vast zat. Stiekem hopen wij beide vast dat het nu echt de laatste paar dagen gaat zijn van de verkoudheid, lichte verhoging en hoesten. Woensdag moet ik voor een groei-echo naar het ziekenhuis en zal ik eens vragen wat ik moet doen, want lange dagen op pad zorgt er voor dat die zelfde avond de lichte verhoging terug is. Samen met de oververmoeidheid, maar we wachten het rustig af.
Bijna nooit was ik ziek, tot nu.. Al drie weken achter elkaar met enkele goede dagen er tussen. Het is waar dat je weerstand minder is, mijn prikkelbare darm helpt nu natuurlijk ook niet mee. Want mijn darmen hadden het al moeilijk, moesten al goed gestimuleerd worden met de juiste voeding…. Wanneer je dan zwanger bent en door een hormoon ze langzamer gaan werken, je raad het vast al. Dan is het nog ingewikkelder, nu maar eerst even beter worden.
Ziek zijn is net als zwangerschap toch niet echt mijn ding.