Ik denk dat vele familie leden en vrienden verbaast zijn, verbaast over het feit dat ik nog altijd geen persoonlijke Facebook meer heb. Opeens mis je een behoorlijk stuk van je sociale contacten, want je ziet niet wat er steeds gebeurt. Vaak had ik een gesprek met familie of vrienden en vertelde ze mij iets wat ik al wist. Want ze hadden het immers ook al op Facebook gedeeld, vandaag de dag is het heel rustig. Opeens mis je een stuk informatie maar je houd een hoop tijd en rust over.

Ik geniet daar van, dus nee is mis Facebook eigenlijk niet. Ik geniet van het schrijven hier, van de foto’s maken met aandacht. Soms gaat het idee om een filmpje op te nemen nog door mijn hoofd, maar dat blijft bij een idee. Wanneer ik nu met mijn familie en vrienden vraag hebben ze echt iets te vertellen en luister ik naar verhalen die ik nog niet ken. Waarvan ik de foto’s nog niet heb gezien en ook niet weet wat andere daarvan vinden. Je krijgt tegenwoordig dus een pure reactie op je verhaal.

Nu tegenwoordig tijd besparen door geen Facebook te hebben, terwijl je alle tijd van de wereld hebt omdat je niet werkt. Het is een beetje tegenstrijdig maar de rust die je krijgt, de vele negatieve berichten die je opeens niet leest. Het is echt goud waard, opeens is je leven een stukje positiever zonder dat er echt een grote verandering plaats heeft gevonden.

Dus nee ik mis mijn eigen persoonlijke pagina zeker niet, wie had dit een jaar geleden gedacht? Ik zeker niet want er zijn meerdere pogingen voor nodig geweest. Nu geniet ik van de rust, heerlijk die vrijheid.