Ik heb zo’n idee dat je een andere kraamkamer in je hoofd had, maar nee ik bedoelde de kraamkamer van de zaadjes. Vorig jaar kwamen bijna geen een zaadje op en daardoor kwam de moestuin heel laat op gang… Nu ik natuurlijk straks minder kan wil ik er juist vroeg bij zijn. Dus het was belangrijk dat ik op tijd begon en de zaadjes dit jaar wel ontkiemde.

Nu was mijn grootste fout afgelopen jaar om gewoon potgrond te gebruiken en geen zaai grond. Het verschil is dat er in zaai grond geen meststoffen zitten, die zijn namelijk helemaal niet goed voor zo’n klein zaadje. Maar op dit moment heb ik ook een nieuwe zaaibak die ik aan het testen ben. Dit is een zaaibak waar je zo’n 4,7 liter lauw water in doet en dan pluggen in steekt van steenwol. Steenwol neemt het water de aankomende tijd op en je hoeft enkel je zaadje op het wol te leggen en het zou moeten gaan ontkiemen. Nu is het even afwachten of dit ook goed werkt!

Maar naast het experiment zaaien we dit jaar ook van alles op de ouderwetse manier. De stokboontjes komen heel langzaam op, er is eigenlijk maar één van de partij op dit moment. De tomaatjes groeien goed net als de Nieuw-Zeelandse spinazie en koolrabi.

Op dit moment staan er zes bakken voor de ramen, opeens ben ik heel blij met onze grote ramen aan de voorkant van het huis. Waar de zon op komt en ramen per stuk wel twee vensterbanken hebben. Buiten staan de Indische Kers in mijn groene kasje mooi te groeien tot echte plantjes. Het zijn best veel plantjes en ik hoop dan ook op heel veel bloemen op de tuin. Plus hoe meer bloemen, hoe meer bijen. Hoe minder zwarte grond en dus ook weer minder onkruid.  
Het gaat dus heel goed op de kraamkamer, straks mogen wij gaan verplanten en dan verhuizen alle stekjes naar de kleine buiten kas. Voor wij het weten staat de tuin vol en is het echt lente. Want de lente is immers begonnen niet waar. Nu duimen dat april niet zijn naam eer aan doet.