Sinds dat er een klein mensje op komt is, of eigenlijk meer sinds dat ik ben begonnen met werken… Ben ik een klein beetje gaan nadenken over kleding, over style en over hoe je over komt door bepaalde kleding te dragen. Nu was ik hier weer minder mee bezig tijdens het traject om zwanger te geraken, mijn lichaam deed zo veel gekke dingen… De ene dag was ik opgeblazen en kon ik een broek niet aan… Andere dag was de broek te groot.
Maar nu het einde van de zwangerschap inzicht komt, ik de zwangerschapsbroeken, shirts en truien zat ben. Ik weer behoefte heb aan leuke kleding, merk ik dat ik opeens ben gaan nadenken over kleding. Één, ik vind het leuk tegenwoordig om kleding te kijken en te proberen… Twee, ik moet straks weer solliciteren…  Drie, je wil toch wel een klein beetje een goed voorbeeld zijn voor je kind?

Maar eigenlijk ben ik ook gaan nadenken over kleding omdat ik mijn kledingkast wil minimaliseren. Dan de bedoeling is dat de meeste kleding wel met elkaar gecombineerd moeten kunnen worden. Ik wil straks niet moeten zoeken, of moeten nadenken of het wel of niet bij elkaar past. Ook wil ik niet nadenken of ik me straks wel fijn voel in een bepaald kledingstuk of toch eigenlijk niet…
Maar vooral wil ik eigenlijk wel een goed voorbeeld zijn, dat uiterlijk niet belangrijk is. Maar het bepaald ook wel weer hoe mensen naar je kijken, dat vind ik erg maar ergens ook wel begrijpelijk. Of het door de hormonen komt? Door een kindje op komst? Of gewoon omdat ik ouder ben geworden, ik weet het niet. Maar vroeger wilde ik graag dreadlocks, iets wat zeer onpraktisch is als je in de voedingsindustrie werkt. Daardoor ben ik er ook nooit aan begonnen, ook wilde ik grote dikke oorbellen, maar als ik dat zou doen zou het blijvend zijn en dat blijvende vond ik angstig.
Ik wilde grote tatoeages op mijn lichaam, maar daar bij bedacht ik dat het handig zou zijn dat je het makkelijk weg zou kunnen kleden. Ook een tip van een oude leidinggevende, omdat ik in aanraking kwam met klanten. Eigenlijk is het erg dat je daar mee rekening moet houden, dat mensen anders naar je kijken als ik dit wel allemaal had gedaan.
Maar vandaag ben ik blij dat ik het niet heb gedaan, want mijn style is aan het veranderen, rustiger en meer natuurlijk. De felheid heb ik er al jaren geleden afgeschud. Maar toch ben ik weer opzoek naar mijn eigen stijl, niet willen mee lopen met de menigte. Maar ook niet te opvallend willen zijn, geen te korte broekjes of rokjes… Maar ook geen modelloze zakken…
Het wordt een leuke zoektocht en een leuk project. Stiekem ben ik super benieuwd hoe ik hier over een jaar zit, of de kledingkast geminimaliseerd is en overzichtelijk. Of de echte oude kleding is vervangen, want heel veel kledingstukken zijn al meer dan 5 jaar oud. Inmiddels heb ik wel al weer leuke nieuwe merkjes gevonden, dus dat belooft wat.

Hoe denk jij hier over?  
Hou jij rekening met wat je draagt voor je kind, of voor het werk wat je doet?



Bron foto’s: 1 / 2