Terwijl de zon naar binnen schijnt, een harde schop volgt met een steek. Het is vroeg en rustig staar ik naar het plafon. Slapen gaat niet zo fijn meer, langzaam spant alles samen. Het zorgt er voor dat mijn gedachtes afdwalen, sinds het ziekenhuis lig ik soms te denken over wat te eten.

Terwijl er dames in het ziekenhuis zeiden dat het straks belangrijk is om zuivel te eten, merk ik dat sinds ik vaker zuivel eet ik meer misselijk ben. Zag ik een documentaire die zei als je geen vlees at, geen dierlijke producten… Dat het verouderingsproces vertraagt, dat de mens minder kans heeft op een hartaanval, kanker en nog veel meer. Terwijl wij naar de documentaire kijken die gemaakt is door professoren denk ik na.

Rustig draai ik om, de kussen geeft steun en de misselijkheid komt binnen. Misschien moeten wij de tip van het ziekenhuis maar achterwegen laten, moeten wij het zuivel maar weer laten staan. Het is wonderlijk hoe een lichaam werkt, wanneer ik nadenk besluit ik om mijn boodschappenlijstje voor aankomende week aan te passen.

Er komen noten op, biologische sojamelk en bonen. Kleurrijke groente omdat het tegenwoordig word aangeraden om 250 gram groente te eten ipv 150 gram. Manlief bedankte me gisteren nog omdat ik zorg dat hij weinig vlees at en veel groente. Maar de afgelopen drie weken waren we wat makkelijker, manlief moest boodschappen doen. Maar vanaf vorige week bestelde ik het, kwamen ze het thuis bezorgen en zo had manlief weer wat rust.

Ze zeggen hoe kleurrijker je bord hoe meer vitamines en mineralen je eet. Hoe afwisselender je eet hoe gezonder je je voelt. Ik kruip uit bed en pak één van mijn favoriete kookboeken er weer bij, schrijf mijn boodschappenlijstje en sla alle tips, raad van iedereen van me af. Ik eet lekker waarbij ik mij goed voel.

Ja, dat betekend bijna tot geen zuivel, wel wat kaas… Geen vlees en proberen om de 250 groente eten per dag.
Niet goed? Mijn kleine meisje groeit er tot nu toe erg goed op.