Nu zit ik de meeste dagen in huis, lig ik op de bank… Brei ik wat en kijk ik naar buiten. Voor het eerst heb ik geen wandelingen gemaakt toen de lente echt begon, toen de natuur groen werd. Nee dit jaar loopt het even anders. Maar wat is er dan fijner dan opgehaald te worden om even te kijken op de volkstuin…

De tuin is nog kaal, terwijl de buren allemaal de mooiste bloesem hebben in de fruitbomen is er bij mij vooral veel zwart zand. Jammer is het zeker, maar de kleine fruitboompjes doen het goed. De rode bessenstruik hangt al vol kleine besjes, de bloemen worden gevormd bij de blauwe bessen en de rabarber gaf al zijn eerste oogst.
Bij mijn buurman staan de fruitbomen prachtig in bloei, appeltjes en ander fruit. Want om eerlijk te zijn heb ik geen idee wat hij heeft gepland. Ze geven in ieder geval hele mooie bloemen die erg fotogeniek zijn.
Bij mij op de tuin staan trouwens ook erwten, de enige groentjes ook naast de fruitboompjes. Maar er komt meer aan, de courgette en pompoen groeien goed thuis en straks als ik weer word opgehaald kunnen die de grond in.
Ook heb ik een nieuw plan ingediend bij de verenging, zij moeten dit goedkeuren en als het goedgekeurd wordt scheelt dit straks onkruid. Geeft het meer overzicht en is het straks ook iets meer kindvriendelijk. Als dit wordt goedgekeurd zal ik het met jullie delen in een blogje, maar tot die tijd wacht ik het even rustig af.
Maar voor nu blijven we even wachten tot ik weer zelf heen kan, heb ik thuis genoeg voor gezaaid en hoop ik dat dit straks allemaal mooi de grond in kan en heerlijk groeit. Voor nu ben ik al blij dat ik om de paar weken even een kijkje kan nemen en dat mijn vader het een beetje bij houd met schoffelen. Anders stond het onkruid al knie hoogte….