Terwijl langzaam de temperaturen weer omhoog kruipen zit ik rustig op de bank met tikkende pennen. Ik had nog maar net een jurkje van de pennen af, zoals je hier kon zien. Van grijs en een soort roze ging ik opeens naar wit. Van 1 maanden  opeens naar 3 maanden.
Waar het vorige jurkje klein viel valt deze een klein beetje groot. Het breien is een heerlijke bezigheid en vooral omdat ik nu niet uren, dagen en jaren bezig ben voor een werkje af is. Ook vooral omdat het gene wat ik nu maak gebruikt en gedragen kan worden.

Toen ik begon met dit witte jurkje, dacht ik wel even “oh wat wit.” Maar het is even wat anders dan grijs. Het patroon komt uit dit boekje en ondanks je veel gratis patronen tegenwoordig kunt vinden zoek ik juist niet al te oubollige breiwerkjes.
Terwijl ik braaf de rust neem en rustig verder tik aan dit schattige jurkje gaan mijn gedachtes al naar het volgende werkje. Maar eerst maken we deze af en daarna ook een ander oud breiwerkje. Het is genieten en ik ben dan ook blei dat ik de breipennen weer heb gevonden. Plus vooral dat ik het steeds makkelijker vind.