Vandaag is onze indiaan. al weer vier weken oud, vier weken geleden begon de bevalling en nu vier weken later lijkt het net of ons leven nooit anders is geweest. Ik kreeg gisteren nog de opmerking dat ik wel heel nuchter en makkelijk ben. Maar ook ik heb de afgelopen vier weken wel eens met de handen in het haar gezeten.

De afgelopen vier weken is er natuurlijk veel gebeurt en veel veranderd. Maar om nu te zeggen dat me leven echt totaal anders is, nee dat is niet zo! Ja ik heb een klein meisje om voor te zorgen, maar ik kan ook nog steeds doen wat ik hiervoor deed. Naar de volkstuin, borduren, bloggen en wandelen. Natuurlijk kost het allemaal iets meer tijd en energie, is het borduren echt een kruisje per keer en de volkstuin is even inplannen.
Terwijl de kleine indiaan in het begin enkel maar sliep, volle luiers verzorgde en at begint ze nu meer te kijken. Heeft ze helaas ook last van krampjes en kost het voeden iets meer tijd. Vooral omdat ze zelf soms het geduld niet heeft, of direct inslaap valt waardoor het wat langer duurt. Want stoppen als ze slaapt is als of ze het ruikt… Want ze begint meteen opnieuw om eten te vragen.
Nu heb ik het geluk dat borstvoeding opgang is gekomen en geef ik haar dan ook nu een maand de borst. Het is een mooi moment, maar mijn lichaam vind het niet altijd even leuk! Het gevoel van echt volop melk is soms een beetje verdwenen. Soms lijkt het net of dat ze een beetje leeg zijn, maar tot nu toe weet ze er elke keer weer melk uit te krijgen. Dus ik hoef me vast geen zorgen te maken.
Mijn lichaam is wel een slagveld, nu was ik al nooit een bikini type… Maar ik kan je beloven dat ik nu helemaal niet meer in zo’n ding te zien zal  zijn. De tijgerstrepen staan volop op mijn buik en een klein beetje op mijn bovenbenen… Natuurlijk zijn de zwangerschapskilo’s zeker nog niet verdwenen, maar van 16 kilo einde bevalling zijn er nu nog 5 kilo’s over. Daar ben ik wel heel tevreden over! Nu geduldig wachten tot ik weer in mijn broeken pas, want nog altijd is alles te klein.
Vier weken zijn al weer voorbij gevlogen en ik ben al heerlijk op pad geweest met onze kleine indiaan. Van bezoekje aan de fysio en tandarts, tot fijne wandelingen in het park en een bezoekje aan het consultatiebureau om onze kleine indiaan te wegen.
Ik ben benieuwd wat de aankomende maand gaat brengen, vanaf nu zal de kleine indiaan ook een deel van de blog zijn en hoop ik nog vele mooie en leuke foto’s te maken. Heerlijke wandelingen en hier nog meer het simpel leven te laten zien en hoe mij het moederschap bevalt.