Vorige week vrijdag, voor de warmte echt losbarstte ging ik met onze kleine indiaan naar de volkstuin. Het waaide stevig en zo was het niet te warm om echt iets te doen, terwijl ik voor het eerst weer met de schoffel in de hand stond. Sliep de kleine indiaan rustig in de kinderwagen.

Het was fijn om even het eerste vak weer onkruidvrij te maken, de bloemen van de bonen te zien bloeien. Een beetje lichaamsbeweging is zo gek nog niet op zo’n moment. Nu moet ik bekennen dat ik mezelf ook in de gaten moet houden, ik wil vaak te snel. Om nu de hele tuin even te schoffelen, alles water te geven en te zaaien… Nee dat gaat nog niet, het was immers ook maar vier weken geleden dat de kleine indiaan was geboren.
Terwijl alle tuinbonen heerlijk zijn opgepeuzeld door de vogels… Net als de erwten helaas, doet de spinazie, courgette en pompoen het goed. Langzaam groeien ze en groeien ze, straks zullen we heerlijk kunnen oogsten. Volgend jaar zullen we dus wel met enkele netten gaan werken, want om nu elk jaar alles te laten opeten… Dat is ook wel heel erg zonde!
Behalve vak één die lekker vol staat, ziet de rest er eigenlijk heel leeg uit. Ik wacht helaas nog op goedkeuring voor het moestuinplan, want ik kan eigenlijk niet wachten om met het nieuwe plan aan het werk te gaan. Waarvoor ik nu al aan het sparen ben, want er moet hout aangeschaft worden… Worteldoek niet te vergeten, buizen voor straks over de bakken… Genoeg, maar dat zal het wel een stukje makkelijke maken.
Maar voor nu tuinieren we zo verder, het word steeds groener  en ik probeer in de avonden naar de tuin te gaan als vriendlief thuis is. Die sport drie keer in de week en één keer in het weekend. Dus het is een beetje puzzelen. Want die kleine meid mee nemen als het zo warm is, daar word ze helemaal niet blij van. Plus voor mij is het even me-time!
Maar voor nu duimen we om een klein beetje regen, al is de droogte wel weer makkelijk met het onkruid. De planten hebben het zwaar met de droogte. Ik zei nog wel tegen vriendlief dat hij maar eens mee moest naar de tuin, want zo netjes als het nu is heeft hij het nog nooit gezien.

 

Dus een verzoekje voor moeder natuur, laat het een klein beetje regenen voor de tuin.

Dat heeft ze wel even nodig.