Tussen de voedingen, bezoekjes en het huishouden door probeer ik enkele kruisjes te zetten aan dit mooie werkje! Het is natuurlijk wel even anders dan toen ik tijdens mijn zwangerschap rustig aan moest doen en hierdoor zeeën van tijd had om te borduren. Nee als het zo’n dag als vandaag is, dan komen er niet heel veel kruisjes uit de vingers omdat ons kleine indiaantje nu eenmaal liever op of tegen me aanligt dan ergens anders.

Maar toch heb ik ook mijn rustmomentjes nodig, gelukkig slaapt ze ook nog overdag. Wonen we klein en zo kan ik een beetje genieten van het borduren In de avond ben ik te moe om kruisjes te zetten, maar overdag kan ik hierdoor extra genieten.
De eerste pagina is af en de tweede komt nu echt heel dicht bij! Alle glittergaren en witte achtergrond maakt het soms een klein beetje saai werk. Maar als je van een afstandje kijkt word ik wel heel vrolijk van het resultaat.
Maar laat ik maar stoppen met schrijven, want dan kan ik nog een paar kruisjes zetten voor onze kleine indiaan wakker word. Tot de volgende update!