Gister was het zover, na een paar dagen niet op pad te kunnen omdat de kinderwagen een lekke band had kon ik gisteren dan weer aan de wandel. Direct dacht ik om even een kijkje te nemen bij mijn volkstuin. Het had immers geregend en was broeierig warm, dat kon nog wel eens een explosie van onkruid betekenen…
Eenmaal op de tuin zag ik inderdaad een explosie van onkruid, ik ging eigenlijk enkel even kijken. Maar voor ik het wist stond ik met de schoffel in de hand om twee vakken alvast weer netjes te maken.

Terwijl onze kleine indiaan rustig lag te slapen werkte ik een half uurtje in de tuin. Dankzij de temperatuur en de wind hadden wij het beide niet te warm en konden we beide even genieten van de rust. De kleine indiaan met haar ogen dicht en ik met de schoffel in de hand.
Na het schoffelen ging ik even foto’s maken, alle foto’s van dit blogje zijn gemaakt met mijn telefoon. Eigenlijk maakt die ook prachtige foto’s en zo hoef ik niet elke keer mijn camera mee te nemen! Stiekem is dat nu met een baby wel makkelijk, hoe minder ik mee moet nemen hoe beter.
De rode bessen kleuren prachtig en ik ben verbaast dat de vogels ze nog niet hebben weg gepikt. Dit deden ze namelijk wel met alle tuinbonen! Ook groeit de Nieuw-Zeelandse spinazie heel goed net als de mais, bonen en andere groente.
Helaas zijn een gedeelte van de net geplante kolen lekker opgepeuzeld door de vogeltjes, maar de palmkool staat er nog gelukkig heel mooi bij. Ik ben benieuwd hoe de tuin er over een maand uitziet.

 

Ondanks dat ik natuurlijk een zwangerschap en bevalling heb gehad is er genoeg groen te vinden in de tuin. Ook heb ik al heerlijk kunnen oogsten, twee courgette en drie kilo rabarber in totaal. Nu moet ik enkel nog even de pompoen bemesten, want langzaam komt ze wel opgang. Maar ze hebben een klein beetje extra nodig heb ik het idee.
Wie had dit een twee maanden geleden gedacht, dat de tuin er zo bij zou staan en dat ik al weer zo bezig zou zijn? Ik niet maar het is echt genieten!
Op naar het volgende bezoekje.