Ik zie je rennen in de bossen, springen in de plassen en de wereld ontdekken met je handen. Ik zie je nieuwsgierigheid ontpoppen en je gezichtje stralen wanneer je nieuwe beestjes ontdekt onder een steen. Ik zie je proberend in bomen te klimmen, stenen verzamelen en genieten in je vel gele jas.

Ik zie je groeien, elke week een beetje meer. Van een kleine baby die enkel slaapt naar een klein meisje die lacht om haar rammelaar. Van een meisje die rustig ligt en niks doet naar een meisje die al het water uit haar badje spetterd. Die lacht wanneer de kat kopjes geeft tegen haar hoofd of wanneer mama in de keuken danst met jou op haar arm.

Ik droom over jouw eerste stapjes, jouw ontdekkingstocht door het huis. De eerste keer de trap op terwijl mama zenuwachtig achter je aan loopt, stiekem bang dat je valt. Maar ik kijk uit naar jou nieuwsgierigheid, je creativiteit en dat je heerlijk veel gaat dromen. Dat je gaat genieten van de natuur en een klein buiten meisje wordt.

Ik hoop dat je gaat spelen op jouw manier zonder flikkerende lichtjes, pratende poppen en rijdende elektrische autotjes. Gewoon net als mama uren voor een poppenhuis hele verhalen verzinnen in jouw eigen wereld. Ik hoop dat je veel liefde ontwikkeld voor Pip de kat en alle andere dieren.

Maar het meest hoop ik dat jij jezelf blijft, dat je soms lekker eigenwijs bent en avontuurlijk. Dat je een meisje bent met een eigen karakter die niet in hokjes denkt. Maar voor nu genieten ik van jouw warmte, het knuffelen op schoot en je ademhaling als je naast mij in bed slaapt. Van je vingers die mijn haren grijpen, je trappende beentjes en je kreten van blijheid.

Jij bent mijn kleine indiaan.