Sinds ons kleine meisje er is stond het breien en borduren natuurlijk op een lager pitje. Niet gek want zo’n klein meisje kost super veel aandacht en wanneer zij lekker slaapt. Tja dan ben jezelf moe en wil je ook lekker slapen. Dus energie en concentratie die nodig is om te borduren of breien is er dan niet. Maar nu dat ze in de nacht meestal één keer komt en niet meer om de twee uur ben ik ook een stuk meer uitgerust.

Zo pakte ik de naalden weer op en breide ik dit super schattige mutsje, hier schreef ik al een keer over het mutsje. Toen ik hier in huis zei dat ik zo’n mutsje ging breien werd het vrolijk ontvangen, iets wat mij zeker verbaasde omdat ik eerder zou denken dat vriendlief het vreselijk zou vinden. Nu ik eigenlijk geen wolletjes en borduurprojecten mag aanschaffen komt er wat meer af. Opeens brei ik met restjes mutsjes of andere leuke kleine dingen voor de kleine meid.

Elke keer bij het zien van dit mutsje bij mijn kleine indiaantje, al is het woord indiaan nu wel misplaatst… Het is eerder kleine kabouter met zo’n mutsje, maar ik smelt. Ik word verliefd en ben zo blij dat ik nu heerlijk kan breien voor haar. Daarom staat er nu al weer een nieuw breiwerkje op de pennen voor haar, dit keer een vest. Maar die is pas voor iets meer dan een jaar, dus ik heb alle tijd!