Terwijl ik op de fiets zat richting de tattoo shop voelde ik een lichte spanning maar vooral heel veel enthousiasme. Het was eindelijk zover, vandaag zou ik een tatoeage laten zetten voor ons kindje. Terwijl ik mijn allereerste tattoo liet zetten had ik het al in mijn hoofd, later als ik een kindje mag krijgen dan wil ik een lieveheersbeestje laten zetten. Ik liet in 2015 een Keltische levensboom zetten op mijn voet, ik ging door de grond van drie uur lang gepijnigd worden…

Maar inmiddels twee jaar later en een dochtertje rijker vond ik het idee van een lieveheersbeestje niet echt bij mij passen. Ik ging nadenken en zo kwam ik al heel erg snel op het idee van twee olifantjes, iedereen in mijn omgeving weet denk ik stiekem wel  dat ik gek ben van deze dieren. Machtige grote dieren, slim en prachtig om te zien. Maar gewoon simpel een olifant vind ik niks en zo kwam het idee van een origami olifantje of eigenlijk twee.

Ook heel snel wist ik de plek, twee jaar geleden had ik dit nooit gedurfd. Ik trok me meer aan van wat andere vonden, een tatoeage op je arm is nu eenmaal niet niks. Ook door mijn werk bleef ik terughoudend, ik had immers soms contact met klanten. Maar vandaag haal ik mijn schouders op, dan trekken we toch gewoon een net blouse met lange mouwen!

Dus daar zijn ze dan, twee olifantjes op mijn arm, één grote en één kleine. Ik en mijn kleine meisje, samen verbonden richting mijn hart. Nu kun je misschien denken, waarom niet twee grote en één kleine? Heel simpel, ik heb mijzelf voorgenomen nooit een tatoeage te nemen voor mijn vriend/man. Deze tatoeage staat puur in het teken van mijn meisje en ik, samen en dat vind ik zoveel mooier dan een simpele naam.

First we had each other,
then we had you,
now we have everything.