Wat een regen was er toch vorige week, het dagelijks wandelen was hierdoor verdwenen en zo ook het vleugje conditie die ik had opgebouwd. Daarnaast wilde onze kleine indiaan met geen mogelijkheid meer in de wandelwagen… Dat betekende dragen en op zich is dragen heerlijk, maar elke dag en elke wandeling. Nee dat is nu ook weer niet zo heel tof. Vooral omdat de conditie verre van terug is!

Toen haalde we de wandelwagen tevoorschijn, ik haalde de reiswieg ervan af en veranderde zo de wandelwagen in de volgende fase! Een beetje heel vroeg aangezien dit eigenlijk pas bij zes maanden mag, maar wanneer ze zo ligt en toch meer kan zien vind ze het heerlijk. Plus volgens mij kan het toch echt geen kwaad aangezien ze toch nog altijd lekker ligt.

Ik zocht het park weer op na al de regen en zo ontdekte ik dat het park echt een metamorfose had ondergaan! Het is herfst in het park, de bladeren liggen al op de grond. Volgens mij zijn de eerste paddenstoelen al aan het groeien en de zeewind maakte het zelfs koud.


Terwijl de kleine indiaan inslaap sukkelt wandel ik rustig rond met een luisterboek op mijn oren. Het is genieten en voor de zekerheid had ik de regenhoes mee genomen, je weet het immers nooit hier in Nederland.

Het wat een hele fijne verandering, de kleine indiaan kijkt vrolijk rond en brabbelt al erg tegen me aan terwijl we wandelen. Ze kan al hele verhalen vertellen en nu dat ze mij beter ziet en ik haar is het ook veel gezelliger. Wij wandelen vanaf nu lekker zo rond, maar natuurlijk ook nog steeds met de fijne draagzak!

Nu eerst die conditie maar eens terug krijgen, naar vier maanden mag dit toch wel een klein beetje terug komen!