Het is al weer vier maanden geleden deze week dat ons meisje werd geboren, vier maanden geleden werd ik wakker in de nattigheid en binnen acht uur was ik moeder. Het blijft zo ongelofelijk dat ze van mij is, maar de nodige schaden aan mijn lichaam is nog elke dag het bewijs. In vier maanden is er toch zo veel veranderd, van een klein meisje waarmee je eigenlijk geen contact had tot een meisje die naar je lacht. Je volgt met haar ogen en stiekem liever bij jouw zit dan bij papa.

Eten

Ons meisje krijgt nog elke dag de borst, ik had nooit gedacht om nog met vier maanden borstvoeding te geven. Maar aangezien ons meisje nog al heel erg eigenwijs is en de fles niet accepteert zit er niks anders op. Geloof mij wij hebben echt alles geprobeerd en hebben ons hier nu bij neergelegd. Ondanks ik niet met vier maanden zou beginnen met oefenhapjes gaf het consultatiebureau aan dat ze misschien rustiger zou kunnen worden. Plus haar met een lepeltje leren eten is wel heel fijn als iemand moet oppassen, dan kunnen ze de voeding eventueel zo geven als ze dan nog altijd de fles weigert.

Ik ben heel benieuwd hoe ze straks de oefenhapjes gaat vinden, natuurlijk gaan wij heel goed kijken hoe ze reageert. Ik blijf vier maanden namelijk erg jong vinden.

Groeien

Ons meisje zal nu ongeveer zes en een halve kilo zijn, de laatste keer had ze net de zes kilo aangetikt en was ze al weer drieënzestig cm lang. Ze is een lang slank meisje en dat is ook echt te merken met haar kleding. De lengte heeft ze maat achtenzestig nodig maar ze zijn nog erg ruim om haar buikje. Ook merk je elke dag meer en meer dat haar kracht sterker word, ze bijt graag op onze vingers. Knijpt onze vingers fijn en trekt haarzelf een beetje omhoog als wij haar handjes vasthouden.

Van het consultatiebureau moesten wij haar meer op haar buik leggen omdat ze haar hoofdje nog niet optilde. Maar ze word heel erg boos en kan wel weer andere dingen heel goed, dus zo oefenen we zeker wel elke dag even. Maar geen vijf keer per dag wat hun zeiden, heb immers geen zin in een krijspartij zo’n vijf keer per dag… Verder is zo zo heerlijk alert en wil ze eigenlijk al niet meer in de wandelwagen. Ze wil namelijk alles zien!

Owja en haar haartjes groeien, mooie donker bruine haartjes en haar ogen werden opeens mijn ogen genoemd qua kleur. Maar over een maand zal dat waarschijnlijk weer helemaal anders zijn. Want ons meisje lijkt wel heel erg op haar papa vind ik…

Slapen

Overdag wil ze eigenlijk niet meer slapen, in de middag probeer ik nog wel een vaste tijd aan te houden en in de avond ook. Maar tussendoor wil ze het liefste gewoon in de huiskamer blijven, in haar wippertje zitten of spelen met haar babygym.

In de avond slaapt ze vrij lang, ze krijg volledige borstvoeding en je hoort vele verhalen dat je hierdoor meerdere keren uit bed moet! Maar onze madam slaapt gemiddeld haar nachten van:

20:30 >  04:00 > 07:00

Mij hoor je dus echt niet klagen over haar slapen, wel heeft ze sommige dagen erg moeite om zelf inslaap te komen. Dus dit zijn wij rustig aan het oefenen. Vaste tijden helpen in ieder geval heel erg goed.

Spelen

Tegenwoordig wil ze heel graag bezig gehouden worden, al is dit meer in het weekend dan door de weeks. Net of ze weet dat ik haar in de ochtend altijd even eerst gewoon zelf laat spelen in de box en dat ik niet meteen reageer op piepen terwijl manlief dat iets meer doet.

Ze wil er heel graag bij zijn en als je met haar speelt door de gekste geluiden te maken of rustig vliegtuigje te spelen dan kraait ze het tegenwoordig uit. Wanner ze giechelt ja dan smelt ik echt wel even en ben ik meteen al het gehuil vergeten. Zelf speelt ze nog altijd graag met de babygym en sinds de laatste paar dagen probeert ze ook echt de speeltjes te pakken. Dat is leuk om te zien maar we merken wel waar haar kracht ligt en dat is babbelen en niet bewegen.

________

Het is zo mooi om te zien hoe ze zelf veranderd, dingen ontdekt en ook echt structuren interessant vind zoals een houten bank. Laatst was ze echt wel een kwartier zoet met een groene houten bank aan te raken. Wij kijken nog altijd niet echt naar lijstjes wat ze gemiddeld zou moeten kunnen, ik vind het veel leuker om verrast te worden dat ze iets kan en haar op haar eigen tempo te zien groeien. Volgens mij word je uiteindelijk ook alleen maar onrustig van al die lijstjes.

Ons meisje gewoon al weer vier maanden oud, standaard iets… maar wat gaat het snel.