Terwijl het idee al een tijdje speelde om een weekje er uit te gaan boekte ik twee weken voor vertrek een huisje bij Landal De Bloemert. Eigenlijk wilde ik eerst een vakantiehuisje huren bij natuurhuisjes. Maar omdat de prijzen daar een stuk hoger waren liet ik voor dit jaar deze wens even varen. Zo kwamen wij op een park terecht en eigenlijk viel dit park mij reuzen mee. Het was een klein rustig park en rond deze tijd van het seizoen was de haarkleur vooral grijs.

Ik boekte een huisje voor vier personen en het was zeker even wennen aangezien het toch een stuk kleiner was dan bij ons thuis, maar hij had toch twee slaapkamers! Nu moest je naar boven met een hele steile trap en dit vonden wij beide niet zo’n goed idee om in de nacht met een klein meisje van deze enge trap naar beneden te gaan om te voeden. Dus zo sliepen wij in een heel klein kamertje beneden met zijn drieën, misschien denk je nu waarom met zijn drieën als je twee slaapkamers hebt. Ja we zijn zo gewent om met zijn alle op één kamer te slapen dat ik niet opeens zonder ons meisje wil slapen.

Daarnaast had ons meisje het moeilijk met slapen, de nieuwe omgeving. Het bedje en een ander ritme zorgde er voor dat ze meerdere keren per nacht kwam om eten. Ook overdag dronk ze vaker en zo was het geen uitrust vakantie weekje voor mij, want die nachtelijke avonturen braken me eigenlijk wel op. Maar de wandelingen samen en dagjes uit maakte alles goed en helemaal de band die ik meer zag groeien tussen vriendlief en onze kleine indiaan.

Terwijl wij vroeger altijd overal uiteten gingen en in de avond nooit zelf kookte op vakantie, kookte ik deze vakantie elke maaltijd zelf. Vriendlief maakte de opmerking dat het zo fijn was dat ik gewent was om op zo’n klein fornuis te koken. Enkel het afwassen was natuurlijk even wennen, maar dit was eigenlijk ook wel weer heel ontspannend. Ik miste wel heel erg diepe borden aangezien ik bijna altijd die gebruik!

Tussen de fijne wandelingen en uitjes door probeerde ik wat te borduren, hing ik op de bank en luisterde wij radio. Speelde wij elke avond Monopoly en dronk vriendlief zelfs een rood wijntje. Wel hadden wij de kussens van de bank gegooid want die waren zo naar, vlekken en viezigheid op de harige kussens… Daar wilde wij natuurlijk niet tegen aanzitten, ook merkte je helaas wel dat men niet heel veel tijd krijgt om het huisje schoon te maken.

Helaas was het baby bedje die wij kregen ook niet helemaal een fijne kwaliteit, hij was zo vaak gebruikt dat hij niet meer echt goed in elkaar klikte. Dus gingen wij langs de receptie en kwam er iemand even helpen. Na veel moeite kreeg hij hem dan toch in elkaar, het huisje was prima maar ik zou er niet langer willen verblijven. De stilte van het park en duisternis was heel erg prettig, als we allemaal stil waren hoorde je echt niks. Enkel misschien onze buren het gehuil van een klein meisje.

In de ochtend werden wij gewekt door het gefluit van de vogels en er liepen de hele dag konijntjes voor het huisje. Helaas liepen er ook gewoon honden los en als ons meisje net kan lopen  en er komt dan zo’n grote hond aangerend, nee dat houd mij dan wel tegen om terug te keren.

Het was een fijn huisje, zeker groot genoeg en het was fijn om te merken dat ik zo klein zou kunnen wonen zonder problemen.
Plus het was een hele fijne mooie rustige locatie, helemaal als je van watersport houd dan moet je er echt een keer naartoe.
Ow en het park heeft de juiste maat, wij hadden niet het gevoel dat we op een mega vakantiepark verbleven.