Sinds ik zwanger ben geweest is het wandelen nu niet iets wat echt heel vlot gaat, tegenwoordig hebben wij natuurlijk ook de keuzen om paden uit te zoeken voor de kinderwagen of een klein meisje van zes kilo op de buik te dragen. De beperking met kinderwagen is wel een straf, dus dan maar een meisje op de buik en zo gingen wij een rondje wandelen bij Appelbergen.

De dag van deze wandeling scheen de zon niet, het regende af en toe een beetje en toch trokken we onze schoenen aan. Pakte de spullen en reden die paar kilometer naar Appelbergen, op zulke momenten is het jammer dat je niet kunt fietsen want het was 9 km van ons huisje vandaan. Op de foto lijkt het net of ik alleen loop, maar ik droeg het meisje heerlijk door het bos. Hier nog over brede paden maar al snel werden ze smal en een beetje drassig.

Door dat het zo nat en herfstachtig was kon je overal paddenstoelen vinden, zoveel paddenstoelen als in deze vakantie zie ik er normaal niet bij ons in de buurt.  De wandeling die wij maakte was ongeveer drie kilometer, langs de paarden en maisvelden.

Onderweg kwamen wij zelfs nog een schoolklas of opvang tegen, allemaal in schattige blauwe overalls om buiten vies te kunnen worden. Wij waren het er meteen over uit dat ons meisje dit straks ook lekker aankrijgt als wij naar het bos gaan. Dat ze dan lekker helemaal vies mag worden en dat wij niet van die strenge ouders worden die alle kleertjes schoon willen houden.

Maar het was een fijne wandeling, langs de paarden en door het drassige zand. Tussen de maisvelden en vele paddenstoelen. Opeens heb ik wel weer heel veel zin om thuis ook weer veel te gaan wandelen, want wat was het toch fijn!

Ben jij wel eens bij de Appelbergen geweest?