Wat hadden wij van het weekend toch prachtig weer, ook was de regen heel even niet te zien en zo pakte ik snel de spullen om naar de tuin te gaan. Het idee was om twee uurtjes op de tuin te werken. Om flink wat te doen omdat mijn tuin volledig groen is, niet van groentes en lekkernij… Nee van onkruid, net als bij 90 procent van de tuinders op dit moment. De vele regen zorgt er voor dat de kleigrond ook niet echt te bewerken valt.

Maar eenmaal op de tuin was de kleine indiaan het er totaal niet mee eens. Ondanks dat ze eigenlijk moest slapen en ik daar op rekende begon ze bijna direct te huilen. Het werd een heel klein stukje onkruidvrij maken en een klein meisje troosten.

Aan de rechterkant van de foto ben ik bezig geweest, de kleigrond was één grote stevige massa waar je amper doorheen kwam. Maar het moest immers gebeuren en zo zijn de werkzaamheden nu wel begonnen. Nu nog een afspraak maken met mijn vader om de bakken te gaan bouwen!

Bij de buren staat nog een Oost-Indische kers, toen ik de drukte van jawelste ontdekte moest ik natuurlijk even een foto maken. Bij mijn tuin staat enkel nog twee steeltjes lavendel in bloei, maar na alle drukte van de zomer is het nu stil.

De temperatuur was zo lekker hoog dat onze kleine indiaan haar zin kreeg en even geen sokken aan hoefde. Het kwartiertje dat ze even rustig was met haar boekje gebruikte ik voor snel wat werk te verrichten.

Het tuinseizoen is eigenlijk wel klaar, maar het onkruid groeit de pan uit, de regen zorgt voor moeilijk bewerkbare grond en de plannen die er zijn nog ver weg. Maar we komen er wel, de tuin wordt wel netjes voor het nieuwe seizoen, de bakken zullen er staan en ook de mooiste bloemen als het lente is.

Oh de herfst is net begonnen, maar ik heb nu al weer zin in het nieuwe seizoen. Al hoop ik dat de kleine indiaan het dan wel leuker vind op de tuin dan nu.