Vandaag is ons meisje al weer vijf maanden,wat gaat de tijd hard en wat is het toch genieten! Zoals je op de foto ziet zijn de wonderen de wereld nog niet uit, terwijl de vaste lezer weet hoeveel moeite ik heb gedaan om ons meisje weer uit de fles te laten drinken is het dan eindelijk gelukt. Niet omdat ik nog meer trucjes heb geprobeerd, nee wij deden gewoon weken helemaal niks en toen dacht ik opeens. Laten we het eens proberen nadat ik al drie keer was weg geduwd met de borst.

Inmiddels ben ik bezig om de borstvoeding helemaal te stoppen en juist de fles te stimuleren, want het gaat wel heel fijn zijn als ik ook gewoon een avondje lekker met vriendinnen uit kan gaan. Een drankje kan drinken en gewoon alle linzen en bonen weer te gaan eten zonder dat er meteen een schreeuwend meisje ontstaat. Nu ze de fles krijgt lijkt ze opeens ook een stuk vrolijker, ze lacht wat af. Speelt vrolijk in de box en soms vraag ik mij wel eens af of ze niet lekker zou moeten slapen?

Elke avond valt ze in slaap op de bank.

Maar ze gaat goed, haar haren groeien weer en inmiddels probeert ze zich om te draaien, trapt ze wat af en heeft ze haar voeten ontdekt. Het slapen gaat ook een heel stuk beter nu ik heb geaccepteerd dat ze rond één uur in de middag slaapt tot twee a drie uur en in de avond rustig in slaap geraakt bij ons op de bank. Net na het eten of tijdens het nieuws ligt ze dan heerlijk tussen mijn benen en geef ik een soort baby massage.

Broccoli maakt het vrolijk en druk.

De groente hapjes zijn elke keer een leuke uitdaging, broccoli werd ze vrolijk van net als van banaan. Maar pompoen keek ze heel vies en deed ze er alles aan om het uit haar mondje te krijgen. Ze vind het heerlijk om na een hapje meteen haar handen in haar mond te doen waardoor alles heerlijk onder zit, maar ach zo oefent ze wel fijn haar hapjes en het maakt haar blijkbaar vrolijk.

Terwijl ik kook zit ze rustig in de wipper met een boekje te kijken. Eerst viel ze altijd in slaap en tegenwoordig brabbelt ze de oren van je hoofd en blijft ze wakker tot wij uiteindelijk het eten op hebben. Het zou fijn voor haar zijn als in de stoel kan ipv in de wipper op de grond. Vooral nu de winter er aan komt en de grond koud wordt.

Ze gaat hard, brabbelt de oren van mijn hoofd en zit elke avond naar mijn kookshow te kijken.

Maar het gaat goed, ze is wat makkelijker nu ze de fles krijgt. Gaat weer graag met de kinderwagen mee en heeft haar eerste ritje in de bus gehad. Ging vorige week mee naar het strand om heerlijk te spelen terwijl wij een drankje dronken. Ons meisje is geen baby baby meer die alleen maar op haar rug ligt, nee ze is een brabbelende, schoppende drukke eigenwijze leuke baby die de wereld met grote ogen in haar opneemt en schaterlacht als je gekke geluidjes maakt of voor haar danst. Die heel boos kan worden als ze haar zin niet krijgt en soms opeens in paniek kan raken met trillende handjes.

Onze kleine indiaan is gewoon al weer vijf maanden.