Heerlijk zit ik op de bank, ik neem voor het eerst tijd om heerlijk te lezen. Er branden kaarsjes op tafel en de lichten zijn gedimd. De damp stijgt op van de thee en de chocolade pepernoten staan op tafel. Het huis is opgeruimd en alles lijkt zijn plek te hebben gevonden. Niks moet en ons meisje ligt heerlijk naast mij te slapen, zachtjes hoor ik haar ademen op de achtergrond.

Mijn telefoon ligt op de kast, ver weg buiten handbereik. De laptop is al een paar dagen uitgebleven en ik vind het heerlijk dat ik blogjes hier kan inplannen. Terwijl het hard waaide en nu en dan regende ging ik toch naar buiten. Wandelde ik mijn vaste rondje door het park en langzaam begin ik de hondenbezitters te herkennen. Steeds vaker laat ik mijn telefoon thuis, geniet ik om even onbereikbaar te zijn. Of hij staat op stil en zit enkel in mijn tas voor het geval er iets zou gebeuren onderweg.

Opeens kan ik intens genieten van even gewoon rustige muziek en sinds de vakantie staat er dan ook regelmatig radio 4 aan. Van de een op de andere dag is de tv eigenlijk vergeten en de laptop begint meer te verstoffen. Opeens lijkt de telefoon losgeweekt te zijn van mijn hand. Opeens kan ik niet goed meer tegen spullen op plekken waar zij niet horen, moeten de kasten worden opgeruimd en geminimaliseerd.

Door dat de kopjes thee meer en meer op tafel verschijnen, de stilte momentjes van even heerlijk een blaadje op de bank toenemen en minder de telefoon, tv en computer aanstaan besloot ik om mijn Instagram account ook maar eens te veranderen. Ik veranderde mijn naam naar ‘Our house of habit‘ en besloot toch echt minder uren op Instagram door te brengen, want dit begon toch wel een beetje veel van mijn tijd in beslag te nemen. Veranderde ik het stukje info in het volgende:

🌿 Mom of a little girl (’17) 🌿 Walking in nature 🌿 Gardening in my vegetable garden 🌿
Knitting, embroidery and crochet 🌿

en besloot dat dit eigenlijk ook wel de richting word van de dragelijke bezigheden zolang ik geen werk heb. Normaal vond ik dat ik van alles moest doen, maar nu nadenkend met een heerlijke kop thee op de bank terwijl het buiten stormt, besef ik dat dit de afgelopen tijd op een natuurlijke manier is verlopen. Ik wilde niet veranderen, hoefde niet te minderen… Maar de herfst heeft er voor gezorgd.

Autumn shows us how
beautiful it is to let things go