Terwijl ons meisje brabbelt in de box en fanatiek tegen haar rammelende speeltjes aan slaat, pak ik de spullen om voor de zoveelste keer een bezoekje te brengen aan de dokter. Men zei als je een kindje hebt dat je vaak bij de dokter komt, dit klopt wel kan ik je vertellen. De afgelopen paar maanden ben ik er zo vaak geweest dat ze enkel nog de wachtkamer in kijken of ze mij zien zitten. Want ik kwam zowel voor mezelf als voor ons meisje.

Ik schreef eigenlijk helemaal niet over de bezoekjes aan de dokter voor mijn kleine indiaan, maar natuurlijk gaat hier in huis ook niet alles op rolletjes. Ze heeft nog altijd een prutoogje en heeft nu oogdruppeltjes. Is lang verkouden geweest en nog steeds regelmatig. Dus vandaag maar eens een blogje over haar huidje, want wij gingen deze keer naar de dokter vanwege plekjes. Plekjes die in mijn ogen op eczeem leken en helaas heb ik er ervaring mee.  Ik was  dus al met dikke zalf aan het smeren gegaan. Smeren, smeren en nog eens smeren maar helemaal weg ging het niet. Ook durfde ik het toch echt niet in haar gezichtje te smeren.

Vaarwel wasbare luiers.

Maar het wordt kouder, de verwarming staat aan en zo worden de plekjes alleen maar erger. Ook door dat haar huidje helaas zo is als hij is moest ik de wasbare luiers aan de kant leggen. Tot groot verdriet want ze zijn fijn en het voelde zo goed om ze te gebruiken. Maar de wasbare luiers hebben aan de bovenkant en zijkanten nu eenmaal een hardere stof en dit ging niet samen met haar huid. Hoe goed ik ook smeerde ze bleef daar eczeem plekken houden en zo kocht ik wegwerp luiers.

Door de zachte  stof werd haar buik al snel beter en nu is het enkel nog een droge huid die ik heel veel moet insmeren. Maar ons meisje heeft dus een lastige huid en inmiddels hebben wij de beruchte hormoonzalf en vette zalf van de dokter gekregen. De dokter vroeg hoelang ik haar badderde en hoe vaak, de afgelopen tijd was ik haar regelmatig met een washandje en badderde ik haar 1 a 2 keer in de week. Ook hadden wij natuurlijk al natuurlijke wasmiddel zonder troep en de olie, shampoo en wasgel waren vrij van alles wat je maar kon bedenken.

Natuurlijke middeltjes is een must.

Ik vind het zuur dat de wasbare luiers niet werken voor ons meisje, ik vind het zuur dat ik nu 2 keer per dag haar helemaal moet insmeren met vette zalf en liefst nog vaker. Ik vind het zeker niet erg dat ik haar niet zo vaak mag badderen, want dit vond ik stiekem gedoe en leek mij al niet zo heel goed voor haar huid. Nu kun je denken ieuw vieze mensen, maar ik douche zelf immers ook niet elke dag. Maar ik hoop zo dat ze niet heel erg eczeem krijgt en dat ze er overheen groeit, ik hoop het echt maar ben wel realistisch. Mijn huid is droog en gevoelig maar mijn zus haar huid helemaal. Nu maar duimen dat de rest van haar genen wel van manlief zijn!

Helaas minder groen en duurzaam, maar beter voor de kleine indiaan.

Conclusie dus, ze heeft eczeem en zoals de dokter dokter zei “familiair eczeem”… Nu weer een stapje terug in het verminderen van ons afval, ons groene leven. Maar dit moet ik maar accepteren, al vind ik het eerlijk gezegd wel lastig. Maar gezondheid van mijn kleine indiaan gaan natuurlijk boven alles!