Terwijl ik mijn schoenen aantrek besef ik mij opeens dat het mij in de weg zit, het zijn de erg brede bovenbenen, de brede armen en vooral die buik. Maar gek is het natuurlijk niet zo’n half jaar na de geboorten van ons meisje. Maar om eerlijk te zijn is het al meer dan zeven jaar geleden dat mijn bmi gezond was, nu was dit bereikt door ziek zijn, niet eten en niet door gezond bewegen en goed eten.

Veel mensen in mijn omgeving zullen nu gek kijken, hoezo zou jij in de afgelopen zeven jaar niet je best hebben gedaan? Nou ik heb een klein probleempje en dat heet emotie eten… Wanneer je niet lekker in je vel zit en alleen bent dan verdwijnen de repen chocolade als sneeuw voor de zon. De koekjes, snoepjes, chipjes alles verdwijnt en ja ik deed dat ook. Afgelopen jaar door het proberen zwanger te worden, daarvoor door het werk dat niet echt heel leuk was.

Maar ook door veel spanning, onder andere spannende tijden door ziekte en ook je eigen weg proberen te vinden in het leven. Het zorgde er voor dat ik toch wel vaak snoepte en ja de afgelopen maanden nog altijd. Maar daar moet nu dan toch echt wel een streep doorheen, ik hoor enkele stemmetjes al roepen dat het niet nodig is. Dat ik overdrijf, maar de risico van ziektes die oplopen naarmate je bmi hoger en hoger word 25 zorgen er voor dat ik toch netjes naar een bmi wil streven van 24.7. Een bovenrandje van de groene zone maar een haalbaar doel, want ik kan best een bmi van 22 willen halen. Maar hey je moet wel haalbare doelen stellen toch!

Hoe ik dit wil doen? Simpel weg door lekker veel te wandelen, langzaam proberen te gaan hardlopen. Manlief vroeg of ik volgend jaar ook mee ging lopen met de wedstrijd die hij vorige week heeft gelopen, dit is wel tien hele kilometers… Dus ben benieuwd of ik mijzelf gemotiveerd krijg om echt weer zoals vroeger te sporten. Naast het bewegen wat gewoon super belangrijk is wil ik natuurlijk ook lekker gezond eten en niet al die emoties wegsnoepen wat ik dus de afgelopen jaren heb gedaan.

Waarom ik dit doe? Puur voor mezelf en natuurlijk ook wel een beetje om een goed voorbeeld te kunnen zijn straks als mijn meisje met de pot gaat mee eten. Ik ben nu nog jong om fit te worden, hoe ouder je word hoe lastiger het gaat zijn. Dus is het slim om nu van het sporten en eten echt een gewoonte te maken. Mijn man is het gelukt, dan moet het mij toch ook wel lukken!

Natuurlijk neem ik jullie mee in mijn doel om een gezond bmi cijfer te behalen en om de tien kilometer hard te kunnen lopen. Zodat ik volgend jaar november samen met manlief de ronde kan lopen. Hoe dit gaat zijn? Ik ga jullie echt mee nemen achter de schermen, de leuke en minder leuke momenten delen en probeer dit elke maand een kleine update te geven. Twaalf maanden lang en wie weet hoe ik volgend jaar rond deze tijd het laatste blogje typ.

Lets start!