Zolang ik nog niet werk gaat ons meisje één dagje naar mijn schoonouders om te oefenen, laat nu net op zo’n dag vriendlief vrij zijn en de zon schijnen. Je raad het al, wij gingen heerlijk op pad. Het was een heel leuk dagje, maar toen we in de tuin wandelde van het Kasteel de Haar voelde het toch gek. Net of wij niet compleet waren en even miste ik het meisje in de draagzak tegen mijn borst aan.

Altijd verzin ik de dagjes uit, maar nu voor het eerst kwam manlief met het idee om naar kasteel de Haar te gaan bij Utrecht. In mijn herinnering was ik nog nooit in het kasteel geweest, wel 7 jaar geleden bezocht ik de tuinen. Toen was daar de fantasy fair, maar deze keer gingen wij enkel voor het kasteel. In de tuinen waren ze tenten aan het opgebouwd voor de kerstmarkt. Super jammer met al die prachtige bomen vol herfstige tinten rood, bruin en geel.

Vroeger kon je het kasteel enkel bekijken door middel van een rondleiding, maar sinds dit jaar mag je zelf rondkijken en lopen er gidsten rond in de kamers. Ook kun je een audio tour doen! Dit wilde ik eigenlijk maar aangezien er bijna niemand was en er in elke kamer een gids stond was dit toch echt overbodig. Nu word ik wel zenuwachtig van die gidsen die starend wachten tot je wat vraagt of van die gidsen die direct op je af stappen en een saai verhaaltje afsteken. Maar hier was beide niet het geval en sommige konden heel leuk vertellen zonder dat het een voorgekauwd verhaal leek.

Buiten waren de bomen heel erg mooi van kleur en er waren nog een paar rozen, verder was de tuin bedekt met spullen om tenten op te bouwen, werklieden en hekken om delen af te zetten. Misschien gaan we eens terug in de zomer, wanneer de tuin vol bloemen staat en vol groen blad.

In het kasteel waren hadden wij nog twee andere bezoekers gezien, het was dus heerlijk rustig en zo konden we ook een klein beetje gek doen zoals hierboven op de foto. Dit was op de kamer van de barones en oh wat was die kamer vreselijk. Zacht zalm roze, alles was zo tuttig. Ik bleek de enige vrouw tot nu toe te zijn geweest die het verschrikkelijk vond en het was al helemaal apart dat ik de gastenkamer voor mannen in middeleeuwse stijl veel mooier vond.

De keuken was echt prachtig, net als de bloemen op tafel in de eetkamer. De Haar is geen echt oud kasteel, nee het is echt over de top. Om eerlijk te zijn vond ik dit allemaal niet zo mooi, wel het vele handwerk wat te zien is om het kasteel toch oud te doen laten lijken.

Buiten kon je over deze brug, je ziet meteen wat voor heerlijk weer wij hadden. Grappig genoeg regende het toen wij in de auto er naartoe reden en daarna naar huis begon het weer te regen. Maar al die tijd dat wij buiten liepen scheen de zon en waren er geen wolken aan de lucht. Hoe kun je het treffen zullen wij maar denken.

Deze tafel zegt eigenlijk wel veel wat voor kasteel het was, het werd maar één maand per jaar bewoond en dan kwamen er vooral gasten. Een kasteel om te showen, om je welvaart te laten zien. Geen kasteel wat ik snel zou bezoeken, ik had dit ook niet echt verwacht. Maar het kasteel was toch een soort jeugdherinnering voor manlief die er jaren geleden was geweest. Ik had zonder denken ja gezegd en had me helemaal niet verdiept in wat voor kasteel het was. Beter ook, anders had ik nooit dit leuke uitje gemaakt.

Buiten maakte ik natuurlijk nog een keer een foto van ons twee, het was wel fijn om even geen rekening te hoeven houden met voedingen en luiers. Maar ook meteen miste ik een klein meisje dicht tegen mij aan. Ik zei zelfs al dat wij over vijf jaar wel een keer terug konden gaan met onze kleine madam. Zij dan in een prinsessenjurk rond dansend in de tuin van het kasteel.

Heb jij wel eens het kasteel de Haar bezocht?