Een half jaar geleden was ik zo blij dat de zwangerschap er opzat, ik vond het maar een ellende en stond na een uur van de bevalling al heerlijk te douchen. Dat is gewoon al weer een half jaar, wij hebben gewoon een kleine madam die al een half jaar is. Zo cliché maar waar is de tijd gebleven. Laatst was de eerste vraag die ik kreeg toen ik binnen kwam “en kan ze al kruipen?” Terwijl ik dit schijf ligt ze heerlijk op haar rug met haar kraakboekje te spelen, hoezo kruipen? Ze wil enkel zitten en rondkijken.

Groeien

Ons meisje doet alles op haar manier, dat laat haar groeicurve maar meteen weer even zien. Ze is nu 6940 gram en 68.7 cm lang. Ze is een lange slanke baby en dat maakt kleding vinden die een beetje goed zit lastig. Vooral omdat ze echt lange benen heeft, daar moet ze voor de lengte toch echt maat 74 hebben, maar haar bovenlijfje kan makkelijk het maatje 68 nog aan en zelfs die is soms nog een beetje te groot. Broekpakjes zijn dus gewoon uit den boze en ik vind dat zo jammer.

Maar ze groeit goed en om eerlijk te zijn vind ik een lange slanke baby toch mooier dan zo’n propje waar de meeste mensen voor smelten. Plus haar afdrogen is altijd minder werk, minder randjes en kiertjes.

Eten

Ik moet toegeven dat dit soms wel een klein beetje gedoe is, de ene dag drinkt ze net aan 500 ml en de andere dag 900 ml. De hapjes beginnen er nu heel langzaam een beetje in te geraken. Maar dit komt voornamelijk omdat ik geen haast heb, ze wilde nog niet en zo wachten ik gewoon weer twee weekjes voor ik haar wat aanbood. De ene keer eet ze opeens de helft van een bakje op en de andere keer wil ze geen hap.

Ook de fles accepteren van een ander was onmogelijk, maar nu wij haar sinds twee weken elke maandag naar de ouders van vriendlief brengen om te oefenen met oppassen. Ja sinds dien heeft ze één keer de fles geaccepteerd. Oefening is toch altijd het toverwoord en het is leuk om te zien hoe ze nu begint te reageren op mijn schoonouders. Plus dat het ook heel leuk is als ik haar na een dagje ga ophalen, ze ongeveer in mij kruipt en knuffelt tot ze moe is.

De nachtelijke voedingen zijn nog altijd een feit, ze wil rond 12 a 1 een fles en dan rond 4 a 5 weer. Ik heb zo’n vermoede dat dit ook nog wel een tijdje zo zal blijven. Zolang ze overdag haar fles niet altijd wil. Verder drinkt ze toch bijna nog elke dag wel even aan de borst, er komt wonderbaarlijk nog voeding uit. Maar wij gebruiken het meer als een manier om haar echt te kalmeren in de avond na te veel prikkels of om lekker even intiem te zijn met zijn twee.

Slapen

Zonder haar middagslaapje is ze niet te genieten, logisch dat heeft elk kindje. In de ochtend slaapt ze tegenwoordig heerlijk in de wagen of draagzak tijdens onze ochtendwandeling. In de middag leg ik haar rond 12 uur in bed en de ene dag valt ze lachend in slaap en de andere dag moet ik haar in slaap sussen.

Ze slaapt tegenwoordig dichter bij mij en elke ochtend rond vier a vijf uur wanneer ze de fles wil, mag ze daarna naast mij in bed liggen en slapen we samen tot een uurtje of half 7 a 8. Ik vind het heerlijk zo’n klein meisje naar mij en vooral als we dan wakker worden in de ochtend. Vriendlief heeft een verschrikkelijk ochtendhumeur, behalve als ons meisje in het midden ligt. Dan lijkt het humeur als sneeuw voor de zon te zijn verdwenen. Wie kan er dan ook chagrijnig zijn tegen zo’n klein meisje in de ochtend.

Spelen

Nu ze haar handjes steeds meer ontdekt, steeds beter ook haar vingertjes kan gebruiken. Althans gebruiken is niet het juiste woord… Nu haar coördinatie steeds beter is, kan ze heerlijk spelen in de box. Zowel met de babygym, rammelaar als haar eigen voeten. Haar box ligt nog altijd vol hout en stof speelgoed, maar daar maandag een blogje over.

Ook leg ik haar vaker op haar buik om even zo te oefenen en spelen, maar vliegtuigje door de lucht of dansen op de muziek in onze armen blijft stiekem wel het allerleukste. In bed speelt ze tegenwoordig soms ook voor ze inslaap valt, in de hoek waar de knuffel nu staat zit tegenwoordig een spiegel. Dan brabbelt ze, plukt ze aan haar knuffel en kijkt naar zichzelf. Ze kan steeds beter zelf spelen. Owja, het stopcontact is al beveiligt hoor, dus maak je niet druk als je dat nu ziet.

__________

Door dat ik helemaal niet bezig ben met lijstjes heb ik geen idee wat een meisje van zes maanden zou moeten kunnen volgens de mensen. Maar het enige wat ik weet is dat ze alles heerlijk op haar eigen tempo doet en dat wij daar van genieten. Dat ze nog niet kruipt vind ik eigenlijk wel fijn, ik hoef nog geen traphekje te plaatsen of achter haar aan om alle boeken weer in de kast te zetten.

Zes maanden genieten! Maar natuurlijk ook dagen dat ik dood moe ben omdat ze een huil dag had ingelast.