Terwijl ik weer een boek voorbij zie komen waar alle mama’s enthousiast over zijn vraag ik mij toch af waarom wij allemaal zo pushen op dat slapen? Je hebt honderde boeken waardoor je kindje opeens de beste slaper ooit zou moeten worden, boeken zoals Slaap, Zo krijg je een blije babySlaap je al door?. Zoals je met deze boeken kunt zien zou je baby eigenlijk al heel snel lekker door moeten slapen.

Je moet je kind eigenlijk in een ritme krijgen, maar wat als dit niet het ritme is van jouw kind? Ik heb ooit twee dagen de 90 minuten regel geprobeerd, 90 minuten wakker en dan weer slapen en zo de dag door. Misschien werkt het voor sommige kinderen, maar nee niet hier. In het begin dacht ik ook dat ze op vaste tijden moest slapen, tijden die eigenlijk ikzelf bedacht. Moeders pushen dat hun kind moet slapen, neuriën minuten lang, wiegen, wandelen en doen de gekste dingen. Omdat je kindje huilt zit me met de handen in het haar, wat doe je fout? Waarom wil ze niet slapen? Misschien is het gewoon niet haar moment? Misschien heeft ze in de nacht gewoon echt nog eten nodig?

Ik gooide dit alles overboord, ging kijken na wat ons meisje aangeeft op een dag en zo groeide ze op dit moment zelf in een ritme. Haar eigen ritme en dat betekend dat ik mij aanpaste aan haar ritme. Zo moet ik gewoon twee keer in de avond / nacht op om een fles te maken. Dat betekend gewoon in de ochtend een heerlijk slapend meisje in de draagzak of kinderwagen tijdens het wandelen. Later op de dag in haar eigen bedje en zonder sturen vond ze haar eigen ritme. Nu leg ik haar rond twaalf uur lekker in bed en slaapt ze tot ongeveer drie uur.

Wanneer wij om half zeven ons bordje zelf hebben leeg gegeten begint ons meisje te rommelen. Ze wil haar laatste fles voordat ze moe in slaap zal vallen in bed, op de bank of in de wipper. Net hoe ze de dag is, langzaam lukt het haarzelf steeds beter om zelf in slaap te raken zonder ons.

Ons meisje slaapt goed, is vrolijk en heeft helemaal zelf haar ritme gevonden. Ik ben blij dat ik alle tips overboord heb gegooid en enkel ben gaan kijken naar hoe ons meisje het doet. Wat haar manieren zijn om te uiten dat ze moe is, wanneer je dat leert heb je geen boeken meer nodig.

Lees jij al die opvoed boeken?
Of volg je toch meer jouw gevoel en kijk je naar je kindje.