We zijn inmiddels al weer een paar werkdagen verder, ons meisje is al weer een paar keer naar de gastouder geweest. De nachten zijn ook al weer een paar keer met zeer weinig slaap gepasseerd. Ik werk en moet daar natuurlijk nog steeds een beetje aan wennen! De dagen vliegen voorbij en de werkdagen zijn lang, heel lang.

Om 6:15 zit ik in de auto om klaar te staan op mijn werk plek om 07:00. Ik werk dan tot 16:00 en stap weer in de auto om richting de gastouder te gaan, met een beetje geluk ben ik heerlijk om 17:00 thuis en dan mag ik lekker knuffelen met mijn meisje en haar eten geven, verschonen. Natuurlijk moet ik tussendoor nog even koken. Wanneer de klok 18:30 slaat eten wij en gaat ons kleine meisje naar bed.

De laatste dagen kroop ik zelf al om 21:00 onder de wol, omdat sinds ons meisje naar de gastouder gaat de nachtelijke voedingen nog even vaker zijn en langer duren. Je raad het al, de wallen hangen op mijn knieën en ik ben moe! Maar het werken, wat doe ik nu eigenlijk zul je misschien denken… Nou ik sta aan een lijn in een fabriek zakjes in een krat te doen en die op te stapelen. Of ik sta kroppen sla, andijvie of verzin het te ontdoen van de kern. Misschien sta ik later nog op een andere afdeling kaas op een pizza te leggen, fruit te snijden of geen idee wat nog meer te doen.

Het is ongeschoold werk, het verdient ruk en de dagen zijn lang en koud. Want in de fabriek is het vijf graden en alles is wel nat. Maar het is minder koud dan is mijzelf had voorgesteld, de dagen gaan sneller dan ik zou denken en je kan met de juiste collega’s een leuke dag hebben. Ik had zelfs niet verwacht dat ik gewoon neuriënd de hele dag het zelfde kon doen en vind het zelfs nu wel even ontspannend dat ik niet al die stress heb van het werk zoals vroeger.

Vroeger werkte ik 32 uur en dacht ik thuis nog na over het werk, nu doe ik mijn gele helm (zoals op een bouwplaats), blauwe lange jas, snijhandschoenen, werkschoenen en plastic handschoenen, short en mouwbeschermers af. Doe ik mijn oordoppen uit en ga lekker naar huis. Zonder stress, zonder piekeren zonder enige verantwoordelijkheid omdat mijn werk toch wel word overgenomen door de volgende ploeg. Hierdoor kan ik mezelf nu echt met de volle honderd procent op mijn dochter concentreren als ik thuis kom en genieten.

Hoelang ik dit blijf doen, het liefst zou ik van mijn hobby bloggen mijn beroep maken. Niet haalbaar en daarom kijk ik rustig verder, opzoek naar een leuke job voor 3 dagen per week. Ik durf ook te wedden dat ik over een maand ga piepen dat ik de verantwoordelijkheid en uitdaging mis. Dus we gaan rustig verder kijken, maar voor nu zorg ik dat als jij voorgesneden groente wil kopen bij de winkel met het blauwe logo, dat je dat ook kan doen. Of fruitsalades, pizza’s en maaltijdsalades.

Ik werk weer, drie dagen door de week en om de week op een zondag.