Na dat ik mijn eerste werkdag achter de rug had, voor de derde nacht op rij een hele korte nacht had gehad. De wallen op mijn knieën hingen en het snot als lijm in mijn hoofd vast zat. Na dit alles ging ik toch in de ochtend vroeg naar buiten om mijn vaste rondje van bijna vier kilometer te wandelen.

De hoofdpijn was hardnekkig en het gesnotter zorgde er voor dat ik snel buiten adem was. Eenmaal buiten ademde ik de koude lucht in en was het gesnotter bijna meteen over. De hoofdpijn zakte wat af en voor ik het wist voelde ik mijzelf energiek en vrolijk.

De vaste wandeling zorgt voor de juiste hoeveelheid beweging, voor een leeg hoofd en voor ontspanning. Maar deze keer zorgde het ook voor twee mooie foto’s waar ik heel erg blij mee ben. Twee foto’s gemaakt in het park in de stad op een fijn rustig moment toen iedereen nog sliep of op het werk zat. De wandelingen zorgen er voor dat ons meisje heerlijk slaapt in de wagen, dat ze ook de frisse lucht in ademt en de kou op haar gezichtje voelt.

Een gezonde gewoonte die langzaam zo hardnekkig wordt dat wij zelfs in regen, wint en kou buiten wandelen.