Terwijl ik mijn broodtrommel in mijn tas doe, mijn schoenen aantrek en richting de auto loop om naar mijn werk te gaan mis ik even de energie om weer een dag door te geraken.  Sinds ik werk word ik soms echt gek van de mensen op het werk, om eerlijk te zijn zijn dit vooral de mannen.

Terwijl een blauwe jas, gele valhelm, haarnetje, short en handschoenen een vrouw echt niet aantrekkelijk maakt word ik soms echt moe van die rond lopende testosteronbommen. Terwijl regelmatig een collega tegen mij begint te praten, vragend waar ik vandaan kom, of ik studeer en dan komt de vraag langs of ik alleen woon of bij mijn ouders. Wanneer ik dan antwoord dat ik met mijn man woon en een kind heb vallen ze stil en zwijgen ze de rest van de dag.

Terwijl ik zo rond loop, samen werk met 21 verschillende nationaliteiten valt het mij op dat bepaalde mannen dit veel meer doen dan andere. Ik voel me soms gewoon een prooi die vlucht voor de leeuw. Het gekke is dat ik nog niks heb gezegd, mezelf concentreer op het werk en dan komen de vragen toch. Ik heb zelfs eens gehad dat ik een man afwees, hij accepteerde dit niet en bleef maar vragen. Tot het kwartje viel en toen was ik een hele slechte vrouw…

Seriously, wij leven in een land waar vrouwen gelijk zouden zijn aan mannen. Waar wij een mening mogen hebben en mogen stemmen. Waar wij met hard werken heel ver zouden kunnen komen. Maar toch, in zo’n land leef ik en dan nog maak ik het de laatste tijd heel vaak mee dat er veel mannen zijn die zichzelf beter vinden. Wij vrouwen zijn voor hun lustobjecten, wij moeten buigen, luisteren, gehoorzamen…

Hoe kan het dat mannen in Nederland nog zo’n belachelijke, vage, vrouwonvriendelijke mening er op na houden. Hoe kan het dat de normen en waarden richting vrouwen niet worden meegegeven wanneer iemand wordt opgevoed of in Nederland komt wonen. Hoe kan het dat wanneer ik op de werkvloer rond loop mij soms een echte prooi of lustobject voel.

Soms ben ik het zat, maar gelukkig kan ik het 99 procent van de keren negeren en het lekker langs mij heen laten gaan. Maar toch, het is toch eigenlijk te gek voor woorden dat dit gebeurt.