Het is koud buiten en terwijl de zon nog niet schijnt wikkel ik een bolletje wol om tot een donut. Terwijl ik naar buiten kijk besef ik mij dat er steeds meer en meer veranderd, natuurlijk veranderden mensen door de tijd. Maar de laatste tijd besef ik mij steeds meer en meer veranderingen, punten die ik eerst zo graag anders zag vormen zichzelf nu.

Rustig wikkel ik verder, de hobbymand is vrij leeg en ik werk al dagen aan het zelfde werkje. Er zijn nieuwe wolletjes binnen gekomen voor nieuwe leuke breiwerkjes en nu zelfs eentje op verzoek. Ik geniet er van en neem daar steeds meer de tijd voor, tijd die ik normaal wel bestede door tv kijken of door mij druk te maken om de lay-out die hier te zien was.

Opeens kreeg ik een berichtje met de vraag of ik nog leefde, de telefoon ligt ook steeds meer in een hoek dus veel met whatsapp ben ik eigenlijk ook al niet bezig. Ik leef in het moment, werk deze week in de nacht en slaap wat overdag. Kan heerlijk in de stoel zitten en kijken hoe mijn kleine meisje van alles probeert te pakken, op haar zij draait en vooral veel brabbelt.

Ik vind de laatste tijd maar zeer weinig belangrijk merk ik, opeens slinken de doelen voor het handwerken en brei ik enkel nog. Ben ik voor het eerst al een paar maanden tevreden met deze lay-out op de website, iets wat ik normaal al minstens vijf keer had veranderd. Opeens kan ik niet meer naar de tv rustig kijken en zelfs het nieuws laat ik soms een paar dagen voor wat het is. Het kan mijn aandacht niet vasthouden en zo luister ik weer naar een Podcast tijdens het breien.

Mijn leven wordt meer en meer sober, spullen kunnen mij nog weinig bekoren en het huis wordt ook weer wat leger. Enkel bolletjes wol om een kledingstukje van te maken komt het huis in. Ik verlang naar de lente, naar buiten zijn en moestuinieren. En voor de oplettende lezer, ja het logo op de foto’s is ook veranderd. Er staat nu simpel EM met een blaadje op de M, mijn letters van mijn roepnaam en achternaam. Anna Maria zijn ook namen van mij, heb er maar liefst vier en dan nog een roepnaam dus.

Waar zal deze verandering ons heenbrengen? Ik ben benieuwd, moeder worden laat mij in ieder geval voor nu meer ontspannen en meer in het moment leven. Minder stress en meer geduld, maar dat komt ook door de arrogante gedachte van “ik weet wel wat het beste voor mijn meisje is, niet de wereld.” en die gedachte zorgt er voor dat ik mezelf eigenlijk heerlijk kan ontspannen en mij niet afvraag “doe ik het wel goed.”

“Wanneer je de lat niet zo hoog legt ben je eerder tevreden en wanneer je meer tevreden bent, dan ben je veel gelukkiger.” Dus dat, onthou dat en ontspan. Ik wikkel weer verder terwijl ik mijn gedachtes alle kanten op laat gaan.