Ons meisje ligt heerlijk te spelen in de box, het huis is opgeruimd en terwijl de zon ons huis aangenamer maakt vind ik op zulke momenten het hele verhuizen geen leuk idee. We hebben een grote ruime woonkamer die ook nog eens heel licht is! Maar wanneer je de zakken vuil bij de ondergronds container ziet staan, de harde muziek hoort van de buurman in zijn dronken bui ben ik opeens blij dat we gestart zijn met zoeken.

Terwijl ik in de vorige blog schreef dat de makelaar was langs geweest en dat wij nu richting de bank zouden gaan zijn we daar nu al geweest. Zijn we internet aan het afstruinen elke dag naar een woning die wij willen bekijken. De bank kwam met heel positief nieuws, wij dachten dat wij enkel naar de ondergrens van de huizenmarkt hier te kunnen kijken en dit bleek toch niet het geval te zijn.

Nu is de onze locatie nu eenmaal niet heel goedkoop, is de huizenmarkt zo gek als een deur geworden en vliegen de huizen als bosjes aan je neus voorbij. Wonen wij 30 minuten rijden van Amsterdam met alle gevolgen dat ook mensen daarvandaan nu naar onze stad komen wat de prijzen meteen verder opdrijven. Willen wij niet naar het noorden omdat werkgelegenheid daar gewoon zo goed als niet aanwezig is in de levensmiddelenbranche, plus dat meer dan een half uur van mijn schoonouders ook niet fijn is omdat zij toch één keer per week op onze dochter passen.

Je raad het al, het zal lastig worden ondanks de meevaller van wat wij kunnen lenen. Plus nu nog een aankoopmakelaar uitzoeken, tegenwoordig is dat wel echt nodig! Op naar echt huizen kijken! Spannend.