Terwijl mijn omgeving nu misschien zucht, kreunt of zegt “alweer één.” Ben ik eindelijk na weken en eigenlijk maanden weer met plezier aan het borduren. In de bergin staan twee verhuisdozen met borduurwerken die niet af zijn of projecten die ik nog kan starten. Maar ze staan daar, verstoffen en de projecten die daar in zitten vind ik eigenlijk niet meer zo mooi. Ze geven geen plezier en zo borduurde ik gewoon helemaal niet meer.

Toen wilde ik beginnen met 100 dagen borduren, elke dag een foto maken en in mijn status update laten zien van mijn Instagram. Om zo het plezier weer terug te krijgen en langzaam weer aan het borduren te geraken. Ook om zo de ontspanning tijdens het verhuizen en schilderen straks te blijven vinden ipv te veel willen en rust en regelmaat uit het oog te verliezen. Ik geef toe, borduren met een klein meisje in huis is lastig en zo gebeurt het vooral als zij lekker slaapt.

Maar ik borduur dus weer en ben super blij hiermee! sinds zaterdag zijn er zo’n 1200 kruisjes op dit stukje stof geborduurd, verschillende tinten blauw en het gaat nog even duren voor dat er iets tevoorschijn komt. De twee kleine sterretjes links in de hoek staan op het doek en er gaan nog vele kruisjes komen voor dat er echt iets te zin is. Maar de ontspanning is terug, het geduld ook en ik zal ééns per maand een update geven van dit project.

Nu ga ik weer heerlijk luisteren naar een luisterboek en nog wat kruisjes zetten, voor ik de avonddienst in mag.

 

 

Share: